Een werk dat alleen maar minder waard kan worden
Het is de conceptuele kunst uit de jaren 1965-1975 niet gelukt om werken voort te brengen waarmee (afhankelijk van de willekeur van de markt) de speculatie op prijsstijgingen onmogelijk werd gemaakt – zelfs al is het werk zelf in materieel opzicht vrij eenvoudig te reproduceren, bijvoorbeeld een tekst op typemachinepapier of een muurschildering volgens instructies. Ergens bevindt zich nog de mogelijkheid om een werk “uniek” te verklaren, een aura te verlenen, en op die wijze het speculeren op een waardestijging mogelijk te maken. Hiermee herneemt de kunstmarkt zijn normale loop, tegen de verklaarde intenties van in ieder geval een aantal kunstenaars in.
Bij mijn weten is het meest drastische middel waarmee speculatie op waardestijging uit te sluiten valt nooit ingezet: het werk zelf laten verklaren dat het niet in waarde kan stijgen, ofwel: het werk laten verbieden dat het ooit door een eigenaar tegen winst doorverkocht kan worden.
Het is niet nodig het werk iets anders te laten zijn dan het contract waarin dit verbod wordt overeengekomen.